To jedna z najbardziej klimatycznych ulic starego Rzgowa. Widnieje na najstarszych planach miasta, choć kilka wieków temu prawdopodobnie wyglądała zupełnie inaczej. Lustracja z 1531 roku wspomina o 103 domach w mieście, w tym 15 rynkowych i reszcie przy ulicach. W 1606 roku domów było już 247. Rawska przez stulecia nie miała bruku ani asfaltu, a po jej obu stronach znajdowały się gospodarstwa rolne, z drewnianymi domami krytymi słomą. Liczne pożary zmieniały oblicze tej ulicy, ale wciąż nieprzerwanie wiodła od dzisiejszego Placu 500-lecia do Starego Rynku.
Ten ostatni, w rzadkim w Polsce kształcie trójkąta, jest chyba najbardziej tajemniczym miejscem w Rzgowie. Zanim bowiem powstała pierwsza świątynia w miejscu dzisiejszego kościoła, prawdopodobnie właśnie przy Starym Rynku istniało najstarsze miejsce kultu. Być może w przyszłości potwierdzą to badania archeologiczne, których w Rzgowie brakuje od dziesięcioleci. Dziś przy Rawskiej zachowało się niewiele starych domów pamiętających XIX wiek i wielkie pożary miasta. Tym nielicznym domom udało się przetrwać kataklizmy dziejowe.
U progu XX wieku przy tej ulicy powstał piętrowy ceglany budynek szkoły. Był budowlą okazałą. Podczas I wojny światowej Niemcy urządzili tu stajnie dla swoich koni, doprowadzając budynek do ruiny. Po wojnie przez wiele lat służył uczniom Rzgowa i okolicznych miejscowości. Wiele drewnianych domostw stojących przy tej ulicy zastąpiły okazałe domu murowane, jak choćby na skrzyżowaniu Placu 500-lecia i Rawskiej.
Ryszard Poradowski
